Efren Penaflorida – Bayaning Pilipino

Naagaw na naman ang atensiyon ko sa balita ng isang kabayanihan. Buhay na kabayanihan ng isang simpleng tao na me napakalaking adhikain. Nakakainspired lang.

Si Efren Penaflorida ang aking tinutukoy, ang Pilipinong bumabandila ngayon bilang isa sa Top Ten CNN Heroes. Mula sa ilang daang kalahok mula sa ibat-ibang bansa para sa kategoryang ito, nasala siya at pumasok sa mataas na posisyong ito upang pagbotohan at mapiling CNN Heroes. Sa kabila ng madungis na pulitika sa ating bansa, nakakatuwang me mga magsusulputang ganitong balita. Pagkakawang-gawa at selflessness para makapaglingkod lang sa kapwa.

Hindi ko pa kaya ang ganitong paghahandog ng sarili kaya pagsaludo na lang muna ang aking gagawin at kaunting adbokasya upang maiangat pa sa natatanging posisyon si Efren.

Si Efren ay lumaki sa Cavite City, kung saan nakaranas siya ng pambubully ng mga gang members. Ngunit sa kabila nito ay pinilit pa din niyang makapagtapos ng pag-aaral. Labing anim na taon pa lamang siya ng itatag ang Dynamic Teen Company  (DTC) bunga ng labis na pagsasaalang-alang sa mga out of school youth. Sa pamamagitan ng karitong kanilang itinutulak ay tinuturuan nila ang mga batang lansangan sa Cavite tuwing araw ng Sabado. Sa loob lamang ng isang dekada ay umabot na sa 10,000 ang kanilang miyembro at nakapagturo sa humigit-kumulang 1,500.

Ngayon hingi lang sana ako ng kaunting oras upang maiboto natin si Efren. Isang napakalaking karangalan ito para sa ating bansa at tiyak na makakapag inspire ng maraming tao. Natutuwa din ako sa pagiging humble niya kasi hinihikayat niya tayo na silipin din ang profile ng iba pang kalahok dahil inspiring daw talaga.

Good news kasi walang limit ang boto, kahit maghapon mong iclick ang VOTE ok lang make-credit lahat sa kanya iyon.

Bad News kasi hanggang November 19, 2009 na lang ang botohan kaya samantalahin na natin mga kapatid.

Isang pagsaludo sa buhay na bayaning Pilipino!

Vote here

Ang misteryo ng sementeryo

Bakit ba sukatan pa din ng katayuan sa buhay ang itsura ng mga nitso hayyyy,,, pantay na ang mga paa pero me diskriminasyon pa din. Kapag walang-wala talaga asahan mong kundi secondhand na puntod e ung nandun naman sa 4^th o 5^th floor na. Iyon bang halos hindi na maisuot ang ataul sa sobrang taas ng pinaglalagyan.

Pero nanlumo ako sa nangyari sa Zambales noong baha kung saan nawasak ang sanay huling mapayapang hantungan. Lumutang ang mga ataul, ang iba ay me laman at ang iba ay wala na. Nakikidalamhati din ako sa mga namayapang hindi na kailanman nakita ang mga katawan, iyon bang biktima ng karahasan at political assassination.

Daming nag-aari ng lupaing wala pa sila ay nandiyan na at wala na sila ay nandiyan pa, samantalang ang dulo lang naman ang ating kailangan ay isang dipang lupang me anim na talampakang lalim.

Naalala ko pa ang kanta ng lola ko nung bata pa ako na me kaugnayan sa undas.

Kami po ay kaluluwang tambing

Sa purgatory galling

Doon po ang gawa po naming

Araw gabi manalangin.

 

Kakamiss sila, sana totoong magkakakilala pa ang lahat kapag nasa kabilang buhay na….

Ang epidemya pagkatapos ng baha

Napalaking perwisyo na ang naidulot sa kabuhayan at mismong buhay nating mga Pilipino ang nagdaang 2 bagyo. Ang Ondoy at Pepeng. Ngayon ay may karugtong pa ito para sa mga biktima, ang epidemyang LEPTOSPIROSIS.

Ang leptospirosis ay isang delikadong sakit na nakukuha sa inpeksiyong dala ng ihi ng isang infected animal na gaya ng daga. Maaaring sa pagkalunok ng tubig na kontaminado ng impeksiyon o kahit ng pagpasok nito sa bukas na sugat.

Ilan sa mga simtomas ng sakit na ito ang lagnat, panghihina ng katawan, pananakit ng mga kalamnan at pantal. Kapag di naagapan, ito ay maaaring humantong sa kumplikasyon ng bato, atay at brain damage at maging sanhi ng kamatayan.

Sa Metro Manila lang ay may naiulat ng 2,158 na nahospital sa buwan lamang ng Oktubre at nasa 137 na rito ang namamatay. Mahigit sa isang daan na ang naitalang may ganitong sakit sa Ilocos region, at nasa 40 na ang namatay. Dahil dito ay idineklara na  ang leptospirosis outbreak sa lalawigang ito.

Hindi pa tapos ang kalbaryo, patuloy pa ding nag-iiwan ng pangit na marka sa mga nasalanta.

Gender equality – laos na bang isyu?

Fight for Gender Equality

Iba-iba ang reaksiyon ng bawat tao maging babae man o lalaki kapag naririnig ang mga salitang “gender equality.” Depende sa pananaw, pagkamulat  at pagtanggap ang mga reaksiyon. Merong konserbatibo na namamayani pa din ang patriyarkal na pananaw, kung saan ang lalaki ang higit na malakas, makapangyarihan at me boses at ang mga babae e ipinanganak para maging tagasunod lang. Pikit-matang tinanggap ang akala nila ay siyang kaloob ng Maykapal. Ang masakit, mismong sa hanay kababaihan ay hindi pa din mabaklas ang ganitong kultura hanggang sa ngayon.

Meron namang nagtataas lang ng balikat, “Gender equality? ano yan!!” o siya pabayaan na natin sila at malamang busy lang sila sa kanilang pang-araw araw na buhay at ayaw lang dagdagan ang sandamukal na stress na nasa katawan na nila.

Makakatagpo ka din na magsasabing ang isyung ito ay mahalaga. Wow, kapag ganun alam mo na na medyo progresibo na silang mag-isip. At gilingin natin ng konti ang mga nasa hanay na ito.

SIngtanda na nga ng panahon ang isyung ito ngunit di pa din matapos-tapos. Isa-isahin nga natin sandali.

1. Malaking bilang pa din ng kababaihan ang hindi pinag-aral ng kanilang magulang dahil dahil sa sila ay mag-aasawa lang din at matatali lang sa bahay, bakit pa daw pag-aaralin.
2. Diskriminasyon sa paghahanap ng mapapasukan. Mas mababa ang edad na kailangan sa pag-aapply sa mga trabaho kesa kalalakihan.
3. Malaking bilang ng kababaihan ang inaabuso maging sa loob ng kanilang tahanan. Domestic violence o incest (pagsasamantala ng kadugo sa isang babae).
4. Hindi pantay na katayuang moralidad o double standard of morality. Okay lang kapag ang lalaki ang nangaliwa, putong pa nga ito sa ego nila e, pero kapag babae ang gumawa ng ganoon, kasuklam-suklam at karima-rimarim.
5. Ang gawaing bahay ay para lang sa kababaihan kahit pa nga sila ay nagtatatrabaho din sa labas. Suma total ay higit na pagod ng katawan na nagiging sanhi ng maagang kamatayan.
6. Madalang sa mag-asawa na parehong nagdedesisyon sa malalaking usaping sangkot ang kabuhayan ng pamilya. Kadalasan ay ang padre de pamilya lang ang may say.
7. Kapag ang lalaking nagtatrabaho sa opisina ay nag-asawa, tinitingnan ito na siya ay magiging responsableng tao lalo, pero kapag ang babae ang nag-asawa , tinitingnan ito na magiging dahilan na ng madalas na pag-aabsent dahil siya ang mag-aasikaso sa pamilya.

Sige, dito na lang muna tayo sa mga halimbawang ito at baka malula tayong lahat. Napakapalad kung hindi natin napagdaanan ang mga nabanggit, ngunit napakarami pa ding dumaranas ng ganito. Salamat na din at nagiging aktibo na ang mga progresibong samahang nagtutulak ng pagbabago. Isa na dito ang GABRIELA at iba pang organisasyon. Maaaring matagal pa talagang makuha ang equality na ideal pero kung patuloy tayong mananahimik at hindi uunti-untiin ang pagbabagong panlipunang ito, ano pa ang maipamamana nating dignidad sa susunod na lahi?

Saan kaya kayo nakatayo sa usaping ito?

Siyanga pala FYI August 26 is Women’s Equality Day. At least kahit isang araw me inilaan para sa usaping ito hehe.

MEN OF QUALITY RESPECT WOMEN'S EQUALITY

May problema na siguro ang lacrimal glands ko

Nitong mga huling araw napapansin ko lang

Lagi ng tumutulo ang aking luha

Hindi ako dating ganito

Astig nga daw ako e

Siguro me problema na ang lacrimal glands ko.

Bakit ba nanonood lang ako ng balita ngayon

Tumutulo na ang aking luha

Para nakita ko lang naman ang hagupit ni Ondoy

At ang pananalasa ni Pepeng

At maraming nakalulunos na tanawin

Tumulo na ang aking luha.

Aba e hindi naman dapat a

Di naman kami apektado

Kahit mga kaibigan ko at pamilya ligtas

Ibang tao naman sila

Oo nga at kababayan

Pero bakit kailangan kong iyakan.

Para lang naman itong pelikula

Me malungkot, me Masaya di ba?

Hanggang di naman tayo  apektado

Bakit ba natin pag-aaksayahan ng panahon

Ibang tao naman sila

Di naman kapamilya.

E ano kung madaming nasalanta

E ano kung madaming namatay

Lumubog na ari-arian

Kabuhayang napinsala

Bahay at buhay na natabunan ng lupa

Ibang tao naman sila.

Siguro nga ay may problema na ang tuluan ko ng luha

Madali na itong bumalong ngayon e

Tuwing magbabasa ako ng diyaryo

Makikinig ng radyo at manonood ng TV

Daming kalunos-lunos nababagbag ako

Ayan tumutulo na naman luha ko…

*** photos from Google

Lupit ng hagupit ni Ondoy

halos hanggang ibabaw ng posteng baha

Nakamamangha ang laki ng pinsalang idinulot ng bagyong si Ondoy sa ating bansa. Hindi nasukat ninuman maging ng PAGASA ang lupit ng hagupit at dami ng ulang ibubuhos ng nagngingitngit na bagyong ito.

ang lawak ng pinsala ni Ondoy

Maraming nasukol sa bubong ng kani -kanilang bahay, mapapalad pa ang ibang mayroong 2nd floor. Tumataas na din ang bilang ng mga nasawi, mahigit 300 na at marami pang mga nawawala. Asahan na ito dahil sa hanggang ngayon ay marami pa din ang lubog na mga lugar at ang nagsisiksikan ng evacuation center. Bilyong halagang ari-ariang nasira.

mga casualties

Napakalawak ng pinsala, napakaraming naging biktima, at magtatagal pa ito ng ilang panahon. Mga kagamitang nasira, mga bahay na natabunan at buhay na nasawi. Pinakamalupit na mula ng taong 1967. Sa iba ito marahil ay gamit lang ngunit sa marami ito na ang kanilang buong kabuhayan. Nakalulunos makita ang kalagayan ng mga biktima, hindi nawawala ang sakit ng loob ko habang nanonood ng mga balita. Isang kalagayang hindi lang panandalian dahil marami ang magsisimula uli sa wala. Mapapalad ang hindi gaanong nasalanta at buo ang pamilya. Totoong mapapalitan pa ang mga nawalang gamit ngunit hindi ang buhay.

Sana ay hindi tayo magdamot ng tulong sa pagkakataong ito. Materyal man o pisikal at moral. Sama-sama nating ibangon muli at isalba ang ating mga kapatid.

Pan-as Falls

Bumabawi yata ako, aba pang 5 na punta ko na ito sa Calbayog at kapag di pa ako nakalibot sa mga tourist spots nila dito magrerebelde na ako.

Here is my second adventure, falls pa din dito sa Brgy Pilar, Oquendo District ng Calbayog. Ang Pan-as falls. Mas malaki daw ito kaysa sa Ton-ok pero pinangunahan na nila akong medyo mahirap ang pagpunta sa area. Hala go lang ako kasi sabi ko nga ang Pinatubo nga naakyat ko yun pa kaya.

Angkasan kaming tatlo sa isang motorsiklo, at me kasama din kaming 3 lalaki naman na angkasan din sa motorsiklo, nasa isang oras na biyahe din yun mula sa Calbayog proper to Pilar. Iba-iba ang kundisyon ng daan, me mabato, me malubak, me maayos at me makikitid. Mula sa Pilar naman manggagaling ang iba pa naming kasama papunta sa Pan-as.

mga pagod pa sa lakad

Hummmm kakaiba nga kasi rough road talaga, me dadaanan kang ilog na mababaw, sapa, mga madudulas ng bato at mga kakahuyan. Yun bang tipong kapag ikaw ay iniwan doon malamang sa hindi di mo na makita ang daan pauwi. Maliliit at makikitid pa ang mga trails, tipong di masyadong dinadaanan na tanging ang me kabisado lang sa lugar ang makakarating dun. Mga halos isang oras din na lakaran, dulasan ang dinaanan. Tricky at talagang inaatake ako ng nerbiyos kasi me area na kapag nadulas ka ay sa malalim na kakahuyan ka mahanap. Kapag nadapa ka maaari ang matusok ng mga kahoy na putol at kapag nagkamali ka ng bagsak baka mabalian ka ng buto. Yung sandals pa naman na nahiram ko madulas sa bato. Yung kahit nakatayo lang ako ay dudulas at dudulas pa din wahhhh.

O say niyo sa pose ha

Nasa 14 kami at majority lalaki, 4 lang ang mujer, wag ng itanong kung sexual preference hehe. Masarap sa lugar na hinintuan naming, sa may dam iyon kung saan naroon ang pinanggagalingan ng tubig na dumadaloy papunta sa magkakalapit na baryo. Pero di namin yun binulabog, sa ibaba lang kami.

black-blue winged dragonfly

blue-green-black winged dragonfly

Heto yung the same species ng tutubi na nakita ko sa Ton-ok at di ko nakunan, this time talagang di ako pumayag di makunan. Nagpahuli sila for picture taking at pinawalan din naming afterwards. Unique kasi sa amin e walang ganitong kulay. Halong itim at asul ang pakpak na nagiging green pa kung minsan.

takot ako eh

Nagkayayaan sa medyo mataas na bahagi kasi mas maganda daw talaga dun pagkatapos kumain. GO uli ako pero nakakahiya mang aminin, sanhi ako ng bagal at traffic uli kasi madulas talaga at ingat na ingat ako. Dumating pa sa punto sa lugar na ito na ayoko ng tumuloy kasi kapag nagkamali ako disgrasya aabutin ko talaga.

ang baging bow!

Biruin niyo dapat ako umalalay kay Jenirose kasi mukhang lalampa lampa pero siya ang humihila sa akin, tapos me hawak siyang baging na hinahawakan ko din pang-alalay. Diyahe talaga. Yung isang kasama namin ipinagamit na yung tsinelas niya para lang tumuloy ako.

Pan-as Falls in full view

Mga dambuhala sa falls

Tama nga naman, mas maganda ang tanawin dun kasi kita mo talaga yung pinanggagalingan ng falls.

Hala makisaya po uli kayo sa adventure ni Redtot at hulaan niyo kung ilang dapa at dulas ang inabot ko sa adventure na ito hehe.

Ang Passport

Di akin ang passport na ito

Sabi ng partner ko dala daw ako ng requirements at IDs kasi dito sa Calbayog magkakaroon ng mobile pasporting. Siyempre noon ko pa gusto magkaroon passport kaya bring my requirements naman ako.

Noong Setyembre 12 yun nangyari at excited ako na magpapicture ng pang passport ang laki. Ennnngggg… unang problema, di makita ang tenga ko sa picture kahit ang ikli na ng buhok ko, kung dahil ba sa taba ng pisngi ko o dahil talagang dikit lang ang tenga ko e di ko pa masabi. Siyempre pa umiral na naman ang pagka McGyver ng lola ni’yo, ako papayag na hindi makunan ng picture dahil lang doon, no, no, no! ang solusyon, diyarannnnn… nilagyan ko ng 2 tinuping papel ang tenga ko para umangat ng konti, un bang parang upos lang ng sigarilyo at bongga! Pwede na. Salamat sa photoshop at nadamitan din ako ng coat hehe.

Nang bumalik kami sa passporting office, tuwang tuwa ako kasi kakaunti lang kami, dinala ang papel ko sa isang lalaking kawani at di ko alam me interview portion pala. Okay lang, wala namang tanong na di kayang sagutin e. Ang malupit, inusisa ang birth certificate ko at deretsahang sinabing di ako maiisyuhan kasi ako daw ay intsik kasi ang tatay ko intsik…..HUWATTTT??? for how many years since birth ang alam ko ay Filipino ako tapos isang araw tatalampakin akong ako ay Chinese. Paano daw dahil kasal ang nanay ko sa tatay ko noong 1955 ay saklaw daw kami ng batas na nagsasabing “by virtue of marriage” ang nanay ko ay naging Chinese na din and therefore kaming mga anak nila ay intsik din. Huhuhu… ang hirap salagin kahit pa sinabi kong ang kuya ko di naman nahirapang makakuha ng passport at ilang beses na ngang nakaalis pati pa ung ibang kilala ko. Ang sagot lang ng masungit na mama, “di ko alam sa kanila pero hindi talaga pwede” kailangang icontest ko pa daw ang nationality ko at need ko pang sumangguni sa abogado.

Hayyyssss ang lupet talaga, umuwi akong bigo at luhaan. Akala ko ganun lang kasimple kumuha ng passport, di ko akalaing sa nationality ko pa ako makukwestiyon. Sabi ng iba natapat lang daw ako sa istrikto, di naman daw lahat ganoon. Ngayon ang next assignment ko ay kumunsulta nga ng abogado at malaman ang susunod na gagawin. Kung me alam po kayong ibang paraan, please help naman si Red.

Traffic sa hanging bridge ng Ton-ok Falls

Noong Miyerkules, Setyembre 9 ay nagkayayaan dito sa bahay na tinutuluyan ko sa Calbayog na magpunta sa Ton-Ok Falls. Maganda raw dun sabi ni sis Bad (partner ko) at batay naman sa mga larawang ipinakita niya ay sige napahanga nga ako. Pagkatapos iyon ng fiesta dito kasi para me baon pa kami galing sa handaan hehe. Past 10 na ng umaga kami nakalarga sakay ng motor na parang jeep. Yun bang lalaman ng sampuan ang sakay pero motorsiklo lang ang hila, iba ito sa habal-habal na nakatakda din naming sakyan sa pagpunta sa isa pang falls sa darating na araw.

Nakakatakot naman talaga promise wahhh

Mga nasa 45 minutong sakay at pagkatapos ay mga kalahating oras na lakaran ay narrating din naming iyon. Pero me dinaanan kaming mahabang hanging bridge na ikinatuwa nila sa akin. Paano ay natrapik daw yung mga kasunod ko. Medyo malulain ako sa height at bagama’t metal na kable ang humahawak sa tulay ay medyo malikot ito dahil sa hangin. Naku, kundi ko lang alam na ako ay lampa bakit ba di ko kayang madaliin, e paano kung ako ay masilat, tiyak hulog ako sa hanggang tuhod na putik, nyakkkks!

see liit ng tulo no!

Maganda sana yung area ng falls pero medyo mahina ang tubig na bumabagsak noon at malalim naman ang mismong lugar kaya nagtiis na lang kami sa hanggang tuhod na tubig sa gilid gilid. Pero sarap kumain ng inihaw na isdang malalaki, nabitin ang kanin at pati yung talong na binili ko sa batang nadaanan naming at kutob ko ay pang ulam nila hehe, ay nayari din. Malamig ang tubig pero enjoy kahit sa mababaw lang kami.

parang Buddha hehe

Alam niyo ba kung paano kami bumaba mula sa mataas na bahaging ito? ganito po un o…

parang mga susong nagkapit kapit sa bato hehe

Hala at makisilip na din kayo sa munting adventure.

Hayan po ang palawan

Hindi ko din pinalampas ang papicture sa “Palawan” yun bang puno ng gabi na lampas tao ang taas at pagkalalaki ng mga dahon, hindi lang yata pwedeng gawing laing (kung hindi tsamba talaga, isang dahong at tangkay lang isang kawali na hehe). Ang laman ay mas malalaki pa sa ulo ng tao at kailangang maliliit lang ang luto kasi may katigasan at hindi nalulusak ang laman nito.

Hanggang sa susunod…

MYMP

MYMP

Ako ang taong di ko masasabing fan ng kahit na anong bandang pinoy. Kasi basta gusto ko ang kanta dun ako kahit na sino pa ang kumanta. Lalong di din ako mahilig manood ng mga banda o concert kaya.

Pero dito ko sa Calbayog ngayon at Fiesta dito. Daming mga invited na performer para bigyang buhay ang pistang dinadayo ng mga tagarito. Sa medaling sabi nayaya akong manood ng  concert ng MYMP, bukod sa sikat na e libre pa so bakit di samantalahin.

Yung mga local band na nagfront act in fairness mahuhusay ha, tipong kahit sila na lang ang magperform ay ok na pero siyempre, MYMP pa din ang bida.

Siyanga pala, ayon dito sa partner ko ang MYMP daw ay stands for “Make Your Momma Proud.” Nayanig ang tutuli ko sa sigawan ng magsimulang ayusin ang mga instrumentong gagamitin ng MYMP, as in talagang excited ang mga audience na mapakinggan ang pagtatanghal ng isa sa kilalang bandang Pinoy.

Hummmm, magagaling nga, isang babae lang ang soloist na Juris daw yata ang name at ung lead guitarist naman na Chin as in tsinito hehe ay magaling ding kumanta.
Well napabilib ako, hindi boring at tuwing me popular na kantang inaawit ay halos mabaliw ung nasa harap kong babae sa katitili. Kundi ko napigil ang aking sarili ay baka napitik ko ang tenga, JOKE! Paano ang gulo talaga halos masira ang upuan hayyy, anyway sige baka sobrang tuwa at fan lang talaga siya.

Nang awitin ang Tell Me Where It Hurts nila grabe as in grabe ang ingay ng audience oo, tapos isunod pa ang fave ko na “Nothing’s Gonna Stop Us Now” naku bigla ba namang bumalik ang alaala ng “The Mannequin” na pelikulang sa sobrang tagal na e baka madami sa inyo di pa pinapanganak noon.

Overall performance, 2 thumbs Up!! Biruin niyong ang mga iginagalang na pulitiko e napasayaw kabilang na si congressman at mayor.  Ang galing at tuwang tuwa din sila sa naging partisipasyon ng mga tao.

ang lechon bow!

Well, isang maganda ito sa pamimiyesta ko, biruin niyong mula Luzon e pumunta ako ng Samar para lang makipamiyesta at makikain ng lechon. Tunay namang naiiba ang lasa ng lechon nila ang puna ko lang, dahil nga nasanay ako sa luzon na me sarsa ng lechon dito wala usually suka lang pero di mapapasubalian ang talab sa butong linamnam. Hala kain tayo…