Bondage, may sarap nga ba sa hirap?

Paunawa, ang ilang larawan ay sinadyang hindi iedit upang Makita ang tunay na pangyayari, patnubay ng nakakatanda (gurang ba ika mo?) ay kinakailangan.

bondage-elbowHabang nanonood ako ng Probe kagabi di ko mapigil ang di huminto upang panoorin ang isang kakaibang kulturang bumulaga sa akin. Tinatalakay dito ang ‘Bondage’ at ang art ng “Kinbaku”.

Hindi ko napigil di magresearch ukol dito. Totoo nga bang may sarap sa hirap? Ang bondage ay ang paggapos sa isang tao upang makadama ng matinding sensasyon habang nagtatalik. Bagama’t hindi lahat ng Bondage ay nauuwi sa pagsesex, ang psychological pleasure nito ang hinahanap-hanap ng mga taong nahihilig sa naiibang kultura.

kinbakufront2Ang “Kinbaku” naman ay isang uri ng Japanese art na may kinalaman sa paggapos na dapat ay hindi nakakasakit, walang buhol at hindi nakakamatay. Hummmm nakakaintriga talaga. Mantakin ninyo na may mga bagong kultura (upps matagal na nga daw pala ito hindi lang ganoon kapopular).

bondage-male1Vincilagnia ang tawag sa mga taong nakakalasap ng matinding sexual pleasure sa “pagpapahirap” sa kanilang sarili. Ito ay hindi lang para sa kababaihan kundi may kalalakihan ding nagiging “submissive” o pumapayag na sila ang dinodominahan.

bondage-whip1

Hindi lang pagtatali ang nakapaloob sa bondage kundi maging ang paghagupit ng latigo, pagpapatorture sa tubig. Ngunit malinaw at mahalagang malaman na ang BDSM (bondage and discipline, dominance and submission, sadism and masochism) ay hindi isang pang-aabusong sexual. Ito ay may disiplinang sinusunod, ito ang “Safe, sane and consensual (SSC) at ang pilosopiya ng “risk-aware consensual kink” o RANK. Dapat ito ay sinang-ayunan ng bawat panig, ligtas at di nakakamamatay. Pero siyempre pang di maiiwasan na may masaktan at sa sakit na iyon nakapaloob ang isang kasiyahang sila lang ang nakakadama.

ang Kinbaku rope

ang Kinbaku rope

ang bondage chair

ang bondage chair

Sa isang bansang matatawag pa nating konserbatibo, paano titingnan ang isang kultura ng “pananakit sa sarili?” o masokismo. Ang pag-usbong ba ng ganitong kultura ay patunay lang ng kawalang kasiyahan o paghahanap ng ng mas mataas na antas ng kasiyahan ng isang tao? Sino ba ang magtatakda ng pagiging moral at imoral ng isang bagay, ang mga nakapaloob ba dito o ang mga nasa labas? Mag-iwan lang po ng puna.

Advertisements